Tamasha

کودکان کار؛ درد کهنه روزگار

مقاله شناخت پدیده کودکان کار خیابانی و مروری بر علل و عوامل مؤثر در بروز آن

دانلود و دریافت مقاله شناخت پدیده کودکان کار خیابانی و مروری بر علل و عوامل مؤثر در بروز آن

مقاله شناخت پدیده کودکان کار خیابانی و مروری بر علل و عوامل مؤثر در بروز آن

اطلاعات استنادی این مقاله را به نرم افزارهای مدیریت اطلاعات علمی و استنادی ارسال نمایید و در تحقیقات خود از آن استفاده نمایید.

مقالات فوق بر اساس داده کاوی مقالات مطالعه شده توسط پژوهشگران محاسبه شده است.

مقالات فوق اخیرا در حوزه مرتبط با این مقاله به سیویلیکا افزوده شده اند.

طرح های پژوهشی فوق اخیرا در حوزه مرتبط با این مقاله به سیویلیکا افزوده شده اند.

COI مخفف عبارت CIVILICA Object Identifier به معنی شناسه سیویلیکا برای اسناد است. COI کدی است که مطابق محل انتشار، به مقالات کنفرانسها و ژورنالهای داخل کشور به هنگام نمایه سازی بر روی پایگاه استنادی سیویلیکا اختصاص می یابد.

کد COI به مفهوم کد ملی اسناد نمایه شده در سیویلیکا است و کدی یکتا و ثابت است و به همین دلیل همواره قابلیت استناد و پیگیری دارد.

وجود بیش از هفت میلیون کودک کار در کشور

رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران با بیان اینکه می‌توان با مشاوره دادن بخشی از روحیه آسیب دیده کودکان کار را ترمیم کرد، گفت:، اما تا زمانی که خانواده‌هایشان برای تهیه مایحتاج خود نیازمند هستند و مشکلات زیرساختی رفع نشده است، مشاور و مددکار نمی‌توانند نقش موثری را در زندگی این کودکان ایفا کنند.

وجود بیش از هفت میلیون کودک کار در کشور

مصطفی اقلیما، رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران با تاکید براینکه برای کودکان کار و خیابانی فضایی برای مشاوره و مددکاری وجود دارد، به میزان گفت: متاسفانه اغلب کودکان کار به سبب مشکل در خانواده به خیابان کشیده می‌شوند، چراکه اغلب آنان یا خانواده خود را از دست داده‌اند یا خانواده‌شان در زندان هستند و برخی نیز پدرانشان دچار اعتیاد هستند یا نتوانسته‌اند برای خود شغل پیدا کنند.

وی افزود: تعداد این کودکان در ایران کم نیست و بیش هفت میلیون کودک کار در ایران وجود دارد؛ تعداد کودکانی که در پایتخت و درمعابر کار می‌کنند، در مقابل تعداد کودکان کار در کارگاه‌ها و کارخانه‌های شهرستان‌ها کم است، چراکه این کودکان در مقابل مبلغ کمتری حاضر به فعالیت می‌شوند، از این رو اغلب کارفرمایان با حضورشان موافقت می‌کنند.

رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران با بیان اینکه می‌توان با مشاوره دادن بخشی از روحیه آسیب دیده این کودکان را ترمیم کرد، عنوان کرد: اما تا زمانی که این خانواده‌ها برای تهیه مایحتاج خود نیازمند هستند، مشاور و مددکار نمی‌توانند نقش پررنگ و موثری را در زندگی این کودکان ایفا کنند.

اقلیما با تاکید براینکه متاسفانه برخی از مددکاران متخصص این حوزه نیستند و رشته تخصصی و تحصیلی آن‌ها غیر مرتبط است، گفت: مددکاران می‌توانند علل و عوامل را بررسی کنند، اما این سازمان‌ها هستند که باید زیرساخت‌ها را فراهم کنند تا شاهد چنین آسیب‌های اجتماعی نباشیم.

وی با اشاره به کاهش حضور خیران در این عرصه، اظهار کرد: امروزه حتی خیران نیز کمک نمی‌کنند و ناامید شده‌اند؛ متاسفانه برای درمان، تهیه خوراک و پوشاک نیز کمک‌ها نسبت به گذشته کاهش چشمگیری داشته و شرایط سخت‌تر شده است.

رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران نبود کودک کار در کشور را منوط به رفع مشکلات اقتصادی خانواده‌ها خواند و گفت: زمانی که اگر هر خانواده چهارنفره سه وعده غذایی خود را فقط به تخم مرغ اختصاص دهد، معادل دو میلیون و ۸۰۰ هزارتومان هزینه وعده‌های غذایی ماهانه‌شان می‌شود، چطور می‌توان انتظار داشت که کودکان وارد بازار کار نشوند.

اقلیما ادامه داد: متاسفانه یکی از مسئولان استان تهران اعلام کرده بود کودکان کار روزانه تا یک میلیون تومان هم درآمد دارند، این درحالی است که برخی مسئولان و مدیران تا ۱۰۰ میلیون تومان نیز درآمد کسب می‌کنند و به این نمی‌اندیشند که ۹۹ درصد این کودکان نانی برای خوردن ندارند و مجبور به انجام چنین اموری هستند.

وی با بیان اینکه حدود ۷۰ درصد از تحصیلکرده‌ها بیکار هستند، اظهار کرد: با این شرایط نمی‌توان توقع داشت که کودکان این افراد به آرزو‌های خود برسند و به دنبال کسب درآمد نروند.

اقلیما عدم حضور متخصصان مددکاری در بیمارستان را آسیب‌زا خواند و گفت: متاسفانه در بیمارستان‌ها هم باید متخصص مددکاری حضور داشته باشد، اما فقط یک اتاق را به نام مددکار بازگشایی می‌کنند و دیگر متخصصان حوزه‌های پزشکی در اتاق ساکن می‌شوند.

رئیس انجمن علمی مددکاری اجتماعی ایران خاطرنشان کرد: متاسفانه در مراکز از مددکاران تخصصی استفاده نمی‌شود، با این حال مسئولان نیز باید مساله کودکان کار را جدی بگیرند و تا زمانی که کار‌های زیرساختی رفع نشود، معضلی به نام کودکان کار را شاهد هستیم.

انتهای پیام/ 

کودکان کار؛ درد کهنه روزگار

رسیدگی به مسائل کودکان کار باید هدفمند دنبال شود تا به نتیجه برسد، احیای زندگی مطلوب برای این کودکان و حمایت از خانواده آن‌ها از راهکارهای کمک به آن‌ها است و اگر این معضل به طور ریشه‌ای حل نشود تبعات سنگینی از جمله افزایش بزهکاری در جامعه دارد، کودک کار دردی کهنه در جوامع مختلف است.

کودکان کار؛ درد کهنه روزگار

به گزارش خبرنگار ایمنا، با دست‌هایی کوچک و چهره‌ای خسته به چشمانت نگاه می‌کنند تا شاید دلت به رحم بیاید و کمکی هرچند کوچک را از تو دریافت کنند، کودکانی که به جای کودکی کردن با سختی‌های روزگار دست‌وپنجه نرم می‌کنند تا بتوانند روز خود را به شب برسانند.

آن‌ها کودکی خود را در پس ناگواری‌های تلخ گم کرده‌اند تا در ازای آن لقمه نانی با مشقت به دست آورند. سایه سنگین مشکلات اقتصادی بیشتر از همه کمرشان را خم کرده و آن‌ها را به سمت آینده‌ای نامعلوم و مبهم می‌کشاند، کودک کار دردی کهنه در جوامع مختلف است که اگر مداوا نشود و التیام نیابد، جامعه را فلج خواهد کرد و تبعات جبران‌ناپذیری خواهد داشت.

مجید ابهری، آسیب‌شناس و رفتارشناس اجتماعی در خصوص کودکان کار به خبرنگار ایمنا، می‌گوید: والدین کودکان خیابانی به چند دسته تقسیم می‌شوند، اغلب این کودکان بدون والد یا تک والد یا به همراه نامادری یا ناپدری زندگی می‌کنند، برخی نیز خانواده دارند، اما بدسرپرست هستند یا والدین معتاد یا از کارافتاده دارند.

وی ادامه می‌دهد: طبق تعریف یونیسف افرادی که به سن قانونی نرسیده و به کار گمارده می‌شوند، کودکان کار هستند، شاید همه فکر می‌کنند کودکان سر چهارراه‌ها که مشاغل کاذب دارند، کودکان کار هستند، اما اغلب کودکان کار دیده نمی‌شوند، چراکه آن‌ها در کارگاه‌های زیرزمینی و قاچاقی مشغول کار هستند حمایت از کودکان کار واقعی و حمایت از خانواده‌های آن‌ها باید در اولویت قرار گیرد.

این آسیب‌شناس اجتماعی خاطرنشان می‌کند: ۷۵ تا ۸۰ درصد کودکان کار و خیابانی از مهاجران بیگانه‌ای هستند که از پدر و مادرهایشان یا دزدیده شده یا اجاره یا خریداری شده‌اند و ۲۰ درصد این کودکان ملیت ایرانی دارند، همچنین غالب چنین کودکان کاری بزهکاران آینده را تشکیل می‌دهند و بزهکاری در جامعه افزایش خواهد یافت. در بخش کودکان کار باید به صورت هدفمند، این افراد شناسایی شوند و ساماندهی شوند.

وی با اشاره به اهمیت آموزش، تحصیل و بهداشت کودکان کار، می‌گوید: با توجه به این که غالب کودکان کار و خیابانی مهاجران بیگانه هستند، شناسایی خانواده‌های آن‌ها ممکن نیست، بنابراین این کودکان باید جمع‌آوری شده و در خصوص درمان، بهداشت و آموزش آنان رسیدگی لازم انجام شود.

کودکان کار؛ درد کهنه روزگار

ابهری با بیان این که باید کودکان کار و خیابانی هر چه زودتر جذب شوند و با بازپروری، مشکلات و دردهای وارده به آن‌ها درمان شود، می‌افزاید: باید به رفع مشکلات کودکان کار به طور ریشه‌ای توجه شود تا در آینده شاهد بروز بزهکاری‌های گسترده از جانب آن‌ها در جامعه نباشیم، ایجاد مراکز نگهداری کودکان کار می‌تواند اقدامی مؤثر برای احیای زندگی مطلوب این کودکان باشد.

وی با تاکید بر این که کودکان کار و خیابانی در معرض ابتلا به انواع بیماری‌ها به ویژه کرونا ویروس هستند، تصریح می‌کند: کودکان کار و خیابانی علاوه بر ایجاد ازدحام و ترافیک در خیابان، منبع متحرک میکروب و ویروس هستند، به ویژه این که جامعه با پاندمی کرونا درگیر است و لازم است که در این زمینه به کودکان کار و خیابانی رسیدگی و توجه شود.

وی حمایت از خانواده کودکان کار را مهم می‌داند و می‌گوید: این کودکان الگویی منفی برای سایر کودکان محسوب می‌شوند، بنابراین باید از سطح شهر جمع شوند و با شناسایی خانواده‌هایشان در راستای ساماندهی آن‌ها اقداماتی بشود و حمایت از خانواده این کودکان صحیح‌ترین راه حمایت است.

این آسیب‌شناس اجتماعی با اشاره به مشکلات کودکان کار، اضافه می‌کند: معمولاً کودکان کار دوره جوانی خود را نمی‌بینند و از مرحله کودکی به پیری می‌رسند، این کودکان با وجود کار سخت، نصف حقوق یک بزرگسال را دریافت می‌کنند، هیچ پوشش بیمه‌ای یا درمانی ندارند و اغلب مورد آزار جنسی قرار می‌گیرند، ۸۷ درصد کودکان کار دچار بیماری‌های ارتوپدی، ریوی و ناراحتی‌های پوستی هستند و اکثر این افراد به دلیل بیماری قبل از سن ۴۰ سالگی فوت می‌کنند.

وی با اشاره به این که از بیشتر کودکان کار و خیابانی برای کارهای مجرمانه یا دزدی استفاده می‌شود، می‌گوید: ۵۰ تا ۷۵ درصد از دزدی‌های لوازم خودرو، توسط این کودکان انجام می‌شود و جیب‌بری، دزدی، گدایی، انواع شغل‌های کاذب یا واقعی و سخت را انجام می‌دهند تا بتوانند روزگار خود را بگذرانند.

ابهری فرهنگ‌سازی در زمینه کمک صحیح و مؤثر به کودکان کار و خیابانی را حائز اهمیت می‌داند و می‌گوید: در جامعه باید معضل اجتماعی کودک کار و خیابانی با راهکارها اساسی و بررسی مسائل زمینه‌ای درباره آن‌ها حل شود تا آینده این کودکان و به دنبال آن جامعه به سمت تباهی نرود.

کودکان کار؛ درد کهنه روزگار

مسعود سهیلی، روانشناس و مشاور کودک و نوجوان با اشاره به این که کودکان کار قشر آسیب پذیری هستند و به آن‌ها کمتر توجه می‌شود، به خبرنگار ایمنا، می‌گوید: کودکان کار بیش از آنکه محصول فقر و شرایط بد اقتصادی باشند، حاصل انواع آسیب‌ها و مشکلات اجتماعی از جمله مهاجرت، بی‌سرپرستی و بدسرپرستی، اعتیاد، فقر فرهنگی و بی‌سوادی، بیکاری و طلاق هستند.

وی ادامه می‌دهد: کودکان کار به کودکان کارگری گفته می‌شود که به صورت مداوم و پایدار به خدمت گرفته می‌شوند که این امر آن‌ها را در بیشتر اوقات از رفتن به مدرسه و تجربه دوران کودکی بی‌بهره و سلامت روحی و جسمی آن‌ها را تهدید می‌کند. کار کودک در بسیاری از کشورها و سازمان‌های بین‌المللی فعالیتی استثماری تلقی می‌شود که باید با آن مبارزه کرد.

این روانشناس در خصوص اهمیت پیشگیری از رسیدن آسیب‌هایی که متوجه کودکان کار است، می‌افزاید: اگر با پدیده کودک کار و کار او مبارزه نشود، این کودکان بعد از خروج از دوره کودکی دچار آسیب‌ها، بزه‌ها و مشکلات اجتماعی فراوانی خواهند شد و نمی‌توانند زندگی موفقی را تشکیل داده و ادامه دهند و آینده‌ای نامعلوم و رو به سیاهی منتظر این کودکان است.

وی با تاکید بر این که پدیده کودک کار یکی از آسیب‌های اجتماعی مهم و مسئله‌ساز در جامعه است، می‌گوید: دلایل ایجاد این پدیده ارزان بودن دستمزد این کودکان است که اغلب بی‌سرپرست یا بدسرپرست هستند و توسط افراد سودجو به کار گرفته می‌شوند یا دارای والدینی هستند که مشکلات مالی دارند و از کودکانشان سوءاستفاده مالی می‌کنند، اغلب بر سرچهارراه‌ها در حال دستفروشی هستند که این موضوع با هیچ عقل، منطق یا حتی شرع و قانونی پذیرفتنی نیست که کودکان به جای تحصیل یا تفریح مشغول کار شوند.

سهیلی با تاکید بر این که مشکلات و مسائل مربوط به کودکان کار باید بنیادی بررسی و حل شود، تصریح می‌کند: تا زمانی که عواملی که در گسترش فقر تأثیرگذارند و باعث می‌شوند کودک در این سن مجبور شود به خیابان بیاید و به صورت طولانی مدت کار کند و آسیب جسمی و روحی ببیند، مدیریت نشود، ما به اشکال مختلف، کودکان کار را در خیابان خواهیم داشت.

وی می‌گوید: کودکان کار کودکی را تجربه و لمس نکرده‌اند، بنابراین طبیعی است که در آینده کمتر بتوانند در چرخه توسعه کشور و ایجاد امنیت نقش مؤثر، سازنده و پایداری داشته باشند، باید کاری کنیم که این کودکان در کنار حضورشان برای کار در خیابان به سایر حقوقشان مانند امنیت، بهداشت، بیمه و آموزش نیز دسترسی داشته باشند، چرا که با وجود شرایط بد اقتصادی حذف کودک کار و خیابان دور از ذهن است و حداقل کاری که می‌توان برای آن‌ها انجام داد، کاهش سختی‌های زندگی و بهتر کردن شرایط برای آن‌ها است.

این روانشناس می‌افزاید: دستگاه‌هایی که متولی جمع‌آوری و ساماندهی کودکان کار هستند، باید با برنامه‌ریزی بهتر و کامل‌تری به موضوع این کودکان بپردازند، با وجود نهادهای مختلف درباره کودکان کار همچنان با وجود این معضل در جامعه روبرو هستیم، البته گاهی نیز هر دستگاه، دستگاه دیگری را در این زمینه مقصر می‌داند و معتقدند همکاری و یا امکانات لازم برای رسیدگی به این کودکان وجود ندارد، باید با یک همکاری همه جانبه به این معضل پرداخته شود تا حداقل از افزایش کودکان کار جلوگیری شود.

کلمات کلیدی

کودکان کار و خیابانی , پدیده ای فراگیر , خانواده , مشکلات معیشتی , اتباع خارج , کودک کار , حقوق کودک , آسيب اجتماعي , معضلات اجتماعی , کودک خیابانی , کودکان کار , پیشگیری از اسیب ها , مجید ابهری آسیب‌شناس و رفتارشناس اجتماعی , کاهش آسیب های اجتماعی , حمایت از اقشار آسیب پذیر , آسیب های اجتماعی , کار کودکان

همه چیز درباره مشکلات و علل کودکان کار در ایران

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا