Tamasha

شاهکار گمشده داوینچی هرگز پیدا نمی شود ایران آنلاین :: ایجیگا

شاهکار گمشده داوینچی هرگز پیدا نمی شود ایران آنلاین :: ایجیگا

سال‌هاست که محققان سعی دارند شاهکار گمشده‌ی «لئونارد داوینچی» را کشف کنند و حالا برخی از کارشناسان می‌گویند جست و جو برای کشف این اثر هرگز سرانجام نخواهد داشت؛ چراکه این اثر از همان ابتدا وجود نداشته است.

شاهکار گمشده داوینچی هرگز پیدا نمی شود ایران آنلاین :: ایجیگا

سال‌هاست که محققان سعی دارند شاهکار گمشده‌ی «لئونارد داوینچی» را کشف کنند و حالا برخی از کارشناسان می‌گویند جست و جو برای کشف این اثر هرگز سرانجام نخواهد داشت؛ چراکه این اثر از همان ابتدا وجود نداشته است.

در جریان میزگردی که هفتم اکتبر در «گالری اوفیتزی» واقع در فلورانس برگزار شد گروهی از مورخان هنر نتایج تحقیقی را ارائه کردند که نشان می‌دهد برخلاف فرضیه پیشین، اثر گمشده «لئوناردو داوینیچی» پشت دیوار یکی از ساختمان‌های تاریخی فلورانس پنهان نشده است.

نتایج تحقیقات این گروه که برای نخستین‌بار در سال ۲۰۱۹ در یک کتاب ایتالیایی‌زبان منتشر شده است نشان می‌دهد تابلو نقاشی «نبرد آنگیاری» که صحنه‌ای از یک نبرد بزرگ را به تصویر می‌کشد و گمان می‌رود توسط «لئوناردو داوینچی» در سال ۱۵۰۳ میلادی خلق شده باشد، زیر هیچ دیواری قرار ندارد چراکه این تابلو نقاشی از همان ابتدا توسط «داوینچی» خلق نشده است.

این محققان مدعی هستند به کار گرفتن تکنیکی که تشکیل لایه‌ای از روغن و بتونه هم بخشی از آن است سبب شده تا امکان خلق این تابلو وجود نداشته باشد.

«فرانچسکا فیورانی» مورخ هنری و نویسنده کتاب «چطور علم به لئوناردو نقاشی کردن را آموخت» می‌گوید: «این تکنیک که پیشتر گمان می‌رفت بخشی از مراحل خلق نقاشی باشد در حقیقت برای آماده ساختن دیوار پیش از خلق نقاشی بر روی آن به کار گرفته شده است … از آنجا که روند آماده‌سازی موفقیت‌آمیز نبوده، «لئوناردو» هیچگاه روی آن نقاشی نکرد. این یعنی «نبرد آنگیاری» فقط تا مرحله طراحی پیش رفت و هیچ وقت رنگ‌آمیزی آن روی دیواری انجام نشد.»

علاوه بر این، مورخان هنری در جریان میزگرد گالری «اوفیتزی» مدعی شدند بررسی دقیق رنگدانه‌های زیر دیواری در ساختمان «Vecchio» واقع در فلورانس نشان می‌دهد زمانی نقاشی بر روی آن وجود داشته اما این موضوع لزوما نشانگر وجود «نبرد آنگیاری» نیست.

بین سال‌های ۲۰۰۵ تا ۲۰۱۲ محققی به نام «مورزیو سراسینی» و برخی دیگر اعلام کردند رنگدانه‌های سیاه‌رنگی که بر روی دیواری در آن ساختمان کشف شده است با رنگ‌ مشکی به کار رفته در تابلو نقاشی «مونالیزا» مطابقت دارد.

اما «فروسینینی» یکی از محققان حاضر در میزگرد گالری «اوفیتزی» اعلام کرد این نوع رنگ سیاه در آن زمان به طور گسترده مورد استفاده قرار می‌گرفته و بنابراین ثابت کردن وجود نقاشی «نبرد آنگیاری» بر روی آن دیوار با استناد به رنگدانه‌ها غیرممکن است.

تصور امروزی از شمایل نقاشی «نبرد آنگیاری» از طراحی عظیمی نشات گرفته که توسط «داوینچی» خلق شده است و در آن مجموعه‌ای از مردان درحال نبرد سوار بر اسب و شمشیرهای در هم قفل‌شده به تصویر کشیده شده است. موضوع این طراحی نبردی در سال ۱۴۴۰ است.

طراحی‌ از این اثر توسط «پیتر پل روبنس» در موزه «لوور» نگهداری می‌شود./ایسنا

بیشتر…

کشف شاهکار نقاشی «داوینچی» در فلورانس

همشهری آنلاین:
شاهکار گمشده‌ «لئوناردو داوینچی» بر روی دیوارهای قصری در فلورانس پیدا شد.

کشف شاهکار نقاشی «داوینچی» در فلورانس

The online version of the Iranian daily Hamshahri

۱۰ شاهکار هنری که نازی‌ها ربودند!

سال‌های بین ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵، نقطه‌ای سیاه در جامعه هنری است. این مقاله، ۱۰ اثر هنری را که به وسیله نازی‌ها ربوده شدند، بررسی می‌کند.

۱۰ شاهکار هنری که نازی‌ها ربودند!

پیش از آغاز جنگ جهانی اول، آدولف هیتلر یک کارآموز هنر بود. در دو موقعیت جداگانه، ‌ هیتلر از رفتن به آکادمی مطالعات هنر در وین محروم شد. او هنر را به‌طور جدی دنبال می‌کرد و به همین دلیل، طی دوران ۱۲ ساله حکمفرمایی به‌عنوان پیشوای آلمان، بسیاری از آثار هنری جهان ویران شد. تخمین‌زده شده است هیتلر ۷۵۰ هزار اثر هنری را طی جنگ دزدیده است. سال‌های بین ۱۹۳۳ تا ۱۹۴۵، نقطه‌ای سیاه در جامعه هنری است چراکه هزاران قطعه هنری در این دوران دست به دست و گم شدند. این مقاله، ۱۰ اثر هنری را که به وسیله نازی‌ها ربوده شدند، بررسی می‌کند.

اثر ادگار دگاادگار دگا، نقاش فرانسوی بود، که علاوه بر نقاشی و طراحی در زمینه‌های مجسمه‌سازی و چاپ نیز فعالیت داشت. این نقاش فرانسوی در سال ۱۹۱۷ درگذشت. در سال ۱۹۹۵، نمایشگاهی با نام «گنجینه‌های پنهان آشکار شده» در موزه هرمیتاژ به نمایش گذاشته شد. در این نمایشگاه، آثاری که در دوران جنگ گم شده و پس از آن پیدا شده بود، به نمایش گذاشته شده بود. تابلوی «میدان کنکورد» یکی از مشهورترین آثار هنری بود که در این نمایشگاه دیده شد. داستان نجات یافتن این تابلوی گرانقدر هنوز برای عموم روشن نشده است. در لیست موزه هرمیتاژ، کنار این تابلو نوشته شده است: «منشاء ناشناخته»

اثر بارتلوم اِستبان موریلوبارتلوم موریلو یکی از بزرگ‌ترین نقاشان اسپانیایی است. او در قرن هفدهم زندگی می‌کرد و یکی از نقاشان بزرگ عصر باروک به شمار می‌رود. هرچند موریلو به‌خاطر فعالیت‌های مذهبی‌اش مشهور است اما او نقاشی‌های بسیاری از زندگی روزمره برجای گذاشته است. در سال ۱۹۴۳، ارتش متفقین، ائتلافی را متشکل از افرادی که هدفشان کمک به حفظ آثار هنری و آثار تاریخی ملی بود، تشکیل داد. این گروه با نام «مردان بناهای تاریخی» شناخته شد. این گروه نقشی حیاتی در پروسه جمع کردن آثار دزدیده شده، داشت. افراد این گروه موفق شدند بسیاری از آثار را به صاحبان اصلیشان بازگردانند. این گروه هنوز هم به کار خود ادامه می‌دهد. اخیراً، یکی از اعضای این سازمان به‌طور اتفاقی به تابلویی برخورد کرد که در جنگ جهانی دوم ربوده شده بود.

این تابلو، نقاشی «جاستا و روفینای مقدس» اثر موریلو بود. بلافاصله با موزه مدو (چمنزار) در دالاس تماس گرفته شد و پس از تحقیقات بسیار مشخص شد دو تا از نقاشی‌های این موزه توسط نازی‌ها ربوده شده که یکی از آن‌ها، تابلوی موریلو بوده است.

اثر ونسان ونگوگونسان ونگوگ، نقاشی هلندی بود که در سال ۱۸۹۰ در ۳۷ سالگی درگذشت. او یکی از مشهورترین و شناخته‌شده‌ترین نقاشان تاریخ هنر است. زمانی که آدولف هیتلر در ۳۱ ژانویه ۱۹۳۳ به مقام صدراعظمی آلمان رسید، «پاکسازی فرهنگ آلمان» از اولین اقداماتش بود که شامل سوزاندن کتاب‌ها و برچسب زدن بر آثار هنری می‌شد. بر این اساس، هر هنرمندی که آریایی‌تبار نبود، آثارش فاقد ارزش هنری محسوب می‌شد و اجازه فعالیت هنری نداشت. یکی از این نقاشان که از فعالیت هنری محروم شد و آثارش نابود شد، ارنست لودویگ کیرخنر بود که در سال ۱۹۳۸ دست به خودکشی زد.

یکی از معروف‌ترین نقاشی‌هایی که در جنگ جهانی دوم سوزانده شد، تابلوی «نقاش در راه تاراسکن» اثر ونسان ونگوگ بود. مشخص نیست که این تابلو چگونه سوزانده شد. این تابلو پس از حراجش در سال ۱۹۳۹ گم شده بود اما تأثیر ماندگارش را برجای گذاشت.

اثر ونسان ونگوگدر سال ۱۹۳۳، نقاش مشهور هلندی در لیست «هنرمندان فاسد» قرار گرفت. بسیاری از آثار هنری این نقاش بزرگ از صاحبانشان ربوده شد و در موزه‌های ساختگی نازی‌ها گذاشته شد. یکی از این تابلوها، «پرتره دکتر گاشه» بود. ونگوگ یک ماه پیش از خودکشی، دو نسخه متفاوت از «پرتره دکتر گاشه» را کشید.

نازی‌ها این تابلو را از مجموعه‌دار خصوصی ندزدیدند بلکه از نمایش آن در موزه اشتادل در فرانکفورت آلمان جلوگیری کردند. در سال ۱۹۳۸، این تابلو به قیمت ۵۳ هزار دلار فروخته شد. در سال ۱۹۹۰، یک نسخه از این تابلو به قیمت ۸۲٫۵ میلیون دلار به فروش رسید.

نسخه دیگر این تابلو در موزه اورسی در پاریس قرار دارد.

اثر گوستاو کلیمتگوستاو کلمیت، نقاش نمادگرای اتریشی و یکی از برجسته‌ترین اعضای آرت نوو وین بود. او درطول عمر خود، پرتره‌ها، نقاشی‌های دیواری و طراحی‌های بسیاری کشید. در سال ۱۹۰۴، فردیناند بلاک باور از کلیمت خواست که پرتره همسرش را بکشد. کشیدن این تابلو، سه سال زمان برد. در طول جنگ جهانی دوم، همه وسایل فردیناند ربوده شد. او در سال ۱۹۴۵ درگذشت.

این تابلو در سال ۱۹۹۸، با تلاش دولت اتریش به کشور بازگردانده شد و در دادگاهی، مالک حقیقی آن، ماریا آلتمن، وارث بلاک‌باور اعلام شد.

در طول جنگ جهانی دوم، پرتره‌های بی‌شماری دست به دست شدند، اما از جزئیات شخصی که این معاملات را انجام می‌داد، چیزی در دست نبود. در این بخش به هنری خاص نمی‌پردازیم، نام شخصی را می‌آوریم که مشخصاً در بسیاری از این معاملات مشارکت داشته است. امیل جورج‌بورل که افسر سواره‌نظام آلمانی در سال‌های ۱۹۱۴ تا ۱۹۱۹ بود، مدیرعامل شرکتی بزرگ شد و به سوئیس رفت. او که به هنر علاقه زیادی داشت از فرصتی که جنگ جهانی دوم به او داده بود، استفاده کرد و یکی از معتبرترین گالری‌های خصوصی در جهان را پایه نهاد. گالری‌ای که امروزه مشهور به موسسه امیل جورج بورل است و در سوئیس قرار دارد.

شاید بگویید که هیچ مدرکی دال بر اینکه این آثار را از قربانیان هولوکاست به دست آورده، وجود ندارد، اما او پس از پایان جنگ مجبور شد بسیاری از آثار هنری را به صاحبانشان بازگرداند.

اثر وت استاسوت استاس، پیکرتراش مشهور آلمانی است که در سال ۱۵۳۳ درگذشت. در اوایل کار خود، قربانگاهی را در کلیسایی در لهستان ساخت که بزرگ‌ترین قربانگاه دوره گوتیک شد. این قربانگاه، در ابعاد ۱۳ متر ارتفاع و ۱۱ متر عرض ساخته شد. هیتلر می‌دانست این اثر هنری ساخت هنرمندی آلمانی است و به‌همین دلیل معتقد بود متعلق به اوست. در حمله به لهستان این اثر به‌وسیله نازی‌ها پیدا و ربوده شد. این اثر ارزشمند با پافشاری مردم لهستان در سال ۱۹۵۷ به کشور بازگردانده شد.

اثر یوهانس ورمریوهانس ورمر از معروف‌ترین نقاشان هلندی دوره باروک است. او تا پایان زندگی‌اش بیشتر از ۴۵ تابلو نکشید و احتمالاً به همین علت بود که وضع مالی خوبی نداشت. «دختری با گوشواره مروارید»، «دختر شیردوش»، «نمایی از دِلفت»، «ستاره‌شناس» و «دختری با جام شراب» از تابلوهای معروف او هستند. مالک تابلوی «ستاره‌شناس» مردی فرانسوی بود که نازی‌ها در حمله به فرانسه این تابلو را از او ربودند. ورمر این اثر را در سال ۱۶۶۸ کشیده بود. در سال ۱۹۸۲، این اثر به موزه لوور اهدا شد.

اثر آندرس اشلوتراشلوتر، پیکرتراش عصر باروک آلمانی بود که در اواخر قرن ۱۷ زندگی می‌کرد. او یکی از طراحان «اتاق کهربایی» بود. ساختن این اتاق در سال ۱۷۰۱ آغاز شد و در کاخ چارلوتن‌برگ، خانه فردریش اول، پادشاه پروس نصب شد. جواهرات زیادی در ساخت این اتاق به کار رفته بود. در جنگ جهانی دوم، هیتلر که به خوبی با این اثر گران‌قیمت آشنایی داشت معتقد بود باید در آلمان باشد. نازی‌ها پس از اشغال لنینگراد، «اتاق کهربایی» را به کینگزبرگ منتقل کردند. این اثر ارزشمند در بمباران این شهر نابود شد. هرچند بعدها ادعا شد این اثر پیدا و بازسازی شده است اما این ادعا هیچگاه تأیید نشد.

اثر میکل آنژنقاش، پیکرتراش، معمار و شاعر ایتالیایی. میکل آنژ یکی از هنرمندان نابغه تاریخ و معروف‌ترین چهره رنسانس ایتالیا است. وی در سال ۱۵۶۴ در رم درگذشت.

ساخت مجسمه «مادونا روی پله» در سال ۱۴۹۲ به پایان رسید. میکل آنژ از سنگ مرمر در ساختن این پیکره استفاده کرده است. در سال ۱۹۴۴، زمانی که نازی‌ها در حال عقب‌نشینی بودند، این مجسمه به‌وسیله سربازان ربوده و به آلمان قاچاق شد اما دو سال بعد به‌وسیله نیروهای متفقین پیدا و به بروژ در بلژیک بازگردانده شد.

من امیر هستم، موسس این سایت. ۳۰ سال سن دارم و از سال ۲۰۱۰ به صورت حرفه‌ای به فعالیت‌های مربوط به وبمستری می‌پردازم. در حال حاضر به طراحی و بهینه‌سازی سایت‌های وردپرسی مشغولم. امیدوارم از مطالب لذت ببرید، منتظر خوندن نظراتتون هستم.

کلمات کلیدی

ویدیو , عکس , کلیپ , کلیپ داغ , آموزش , آشپزی , ورزشی , اخبار , طنز , اردک , تصویر , اینستاگرام

شاهکار گمشده زیر یک نقاشی پیدا شد

نوشته های مشابه

دکمه بازگشت به بالا